Zgadzam sie, ze Calibre jest jak najbardziej godny polecenia :-).

Co do czytania z telefonu - owszem bezsens porównywac 3,2" z 6", w dodatku einkowym wyswietlaczem. Ale jesli ktos nie ma czytnika, to i telefon sie nada. Owszem, przegrywa pod katem wygody, czytelnosci w ostrym swietle i wytrzymalosci baterii. Ale i tak, przynajmniej dla mnie, czyta sie dosc przyzwoicie, choc nie probowalem przeczytac jeszcze dluugiej calej ksiazki. Bateria przy uzytkowaniu jako typowa (durna, offline'owa) sluchawka starcza na 4-5 dni (niewiele rozmawiam). Gdy ostro gram w sudoku to na 2-3 dni. Ostrego czytania jeszcze nie uprawialem, ale powinno zzerac mniej soku - mniej interakcji, mniej czasu CPU i jeszcze najczesciej czytam w trybie nocnym - nie jestem pewien czy slusznie, ale zdaje mi sie, ze przy ciemnym tle wyswietlacz zzera mniej pradu (?). Nie jest tak zle - a w zasadzie moge powiedziec, ze jak narazie jestem bardzo zadowolony.

Myslalem juz wczesniej o zakupie czytnika, ale FBReader odsunal ewentualny zakup do czasu, gdy beda wypasione czytniki za nie wiecej niz 400 zeta :-).

Dla mnie różnica między telefonem a czytnikiem jest ogromna - z telefonu mogę przeczytać jakieś krótsze notki (czytuję dokładnie jedną rzecz - RSSowe newsy via Opera Mini + Google Reader Mobile) ale długiego tekstu (i ogólnie długiego czytania) sobie nie wyobrażam, z czytnika czytałem w niedzielę 3 godziny ciągiem i nie czułem dyskomfortu. Tylko ja mam słaby telefon - Nokię o niewielkim ekranie.

Jest też sprawa baterii, telefon (mój) wytrzyma mi co najwyżej dzień w miarę intensywnego używania, czytnik (mój) teraz pociągnął mi prawie trzy - intensywnego używania - i jeszcze miał trochę zapasu (ile by wytrzymał nie sprawdziłem, doładował się przy okazji dogrywania książek).

Problem Calibre z ogonkami właśnie zauważyłem i machnąłem ręką - w spisie treści na readerze też ogonki są zepsute (tego cssami per-książka nie naprawię, musiałbym przepisać bios).

No i do Twojej uwagi dodałbym jeszcze jedno: nawet jeśli ktoś nie ma obecnie żadnego czytnika, może być sens zacząć się interesować Calibre jako aplikacją do zarządzania bazą ebooków (czyli wszelkich dłuższych elektronicznych tekstów) - zamiast składować je w przypadkowych katalogach można je tu sensownie poopisywać i potagować. A opcji przerzucania na różne urządzenia jest jak widać wiele a będzie pewnie jeszcze wiecej (i będą coraz tańsze).

Dla tych, którzy nie chcą na razie kupować tego typu gadżetu a akurat mają telefon z Androidem polecam aplikacyjkę FBReader. Pewnie nie każdemu czytanie z telefonu się spodoba ale jest możliwe i dla mnie nawet dość wygodne. Tekst wyświetla się w taki sposób, że telefon trzymać trzeba w pozycji horyzontalnej, rozmiar czcionki bardzo ładnie można skalować, jest tryb nocny i dzienny (białe litery na czarnym i odwrotnie), więc dość wygodnie czyta się w różnych warunkach oświetleniowych. Przed zakupem telefonu obawiałem się, że rozdzielczość ekranu 320x480 może być nieco za mała by wyświetlać ładne literki przy małych rozmiarach czcionek, ale moje obawy okazały się płonne - mnie wystarcza.

Aplikacja FBReader pracuje z ePub, ale nie miałem żadnych problemów z ogonkami. Polskie literki działały od razu. Również używam Calibre i tam był problem jeśli ogonki występowały w nazwisku autora czy tytule książki (przy kopiowaniu na urządzenie). Problem zgłosiłem Calibre z miesiąc temu i widziałem, że został rozwiązany po jakiś 2h chyba :-D, ale nie wiem czy trafił już z repozytorium do wersji releasowanych.

Nie czytałem jeszcze z telefonu jakichś grubych książek, raczej używam go w sytuacjach gdy na coś/kogoś czekam i nie mam pod ręką lapka albo warunków by go wyciągać. Ale parę nawet dłuższych artykułów przeczytałem. W zasadzie muszę powiedzieć, że to było moja killer application i najważniejszy argument za inwestycję w droższy telefon z nieco większym ekranem.

Polecam :-).

Twój patent z reST jest szczególnie interesujący w kontekście formatowania rozmaitych pythonowych dokumentacji (które są bardzo często restem pisane). Jest w sieci jakiś bardziej drobiazgowy opis?

Właściwie to nie. „Mój” sposób bazuje raczej na informacjach jakie uzyskałem przeszukując Sieć. Dużo cennych informacji uzyskałem wertując forum www.mobileread.com.

Ponieważ ePub to właściwie nic innego jak zzipowany zbiór dokumentów html (a konkretnie xhtml), punktem wyjściowym dla mnie było „wyprodukowanie” takiego formatu pośredniego, który można by użyć wprost w epub. Coś takiego daje mi właśnie reST, który w odróżnieniu od Markdown daję nieco większe możliwości w generowaniu dokumentu html (choćby odnośniki do tzw footnotes).

Ręczne tworzenie ePub jest odrobinę żmudne, ale rekompensatą jest ładnie wyglądający dokument wyjściowy. Moje eksperymenty bazowałem na IMO świetnie zrobionej książce Królewicz i żebrak przez jednego z forumowiczów - zmodyfikowałem nieco arkusz styli (przede wszystkim dodałem fonty, które wspierają unicode), zrobiłem prosty pythonowy skrypt, który tworzył epub (czyli właściwie zipował katalog z zawartością i plik mimetype) i sprawdzał jego poprawność przez wspomniany już epubcheck.

Pomysł ze zmianą orientacji dla PDF faktycznie działa (na moim czytniku po prostu trzeba nacisnąć przycisk Options i wybrać z menu Orientation) i coś tam daje (mój czytnik pokazuje górną połówkę strony a potem dolną, obie w normalnym pdfowym layoucie). Inna sprawa że do normalnego czytania to ciągle za malutkie, no i trzymać mniej wygodnie.

Upgrade firmware na PRS-600 jest - przynajmniej na bazie tego, co sobie doczytałem - czymś trochę innym niż na PRS-505, z dwóch powodów: 505 nie był zaszyfrowany i nie wymagał łamania plus na 505 są tak naprawdę dwa firmware (core systemu i obsługa książek), upgradeowany jest tylko ten drugi i trudniej coś zepsuć niż na 600, gdzie jest jedna całość. Kiedyś się pewnie przymierzę (irytuje mnie brak polskich znaczków w tytułach książek i tagach) ale jednak waham się bardziej niż byłoby to na pięćsetce.

Nie wiem jeszcze jak bardzo będą mnie irytowały niedoskonałości formatowania, cicho sobie myślę że te wszystkie Calibrowe pluginy są pythonowe więc można popróbować je troszkę dopracować. No, ale to raczej w dalszej przyszłości (o ile w ogóle).

Twój patent z reST jest szczególnie interesujący w kontekście formatowania rozmaitych pythonowych dokumentacji (które są bardzo często restem pisane). Jest w sieci jakiś bardziej drobiazgowy opis?

• Drugi slot kart jest przeznaczony dla standardu Memory Stick Duo (czyli druga karnacja swoistego standardu Sony, który uparcie ładuje je do wszystkich swoich urządzeń od palmtopów, poprzez aparaty cyfrowe, komórki na konsolach skończywszy),
• ePub, pomimo tego, że jest otwartym standardem jest znacznie wolniejszy niż LRF (widać to zwłaszcza przy grafikach), i czytnik nie wspiera w pełni tego standardu (szczególnie wkurzający brak wsparcia dla property CSS text-align: justify;). LRF wymaga jednak wcześniejszego zainstalowania wspomnianego przez Ciebie firmware.
• Żeby móc czytać książki chronione DRM, trzeba najpierw zainstalować, uaktywnić i podpisać cyfrowo jakimś softem od Adobe (tyle teoria, z tym, że ja nie zamierzam korzystać z książek chronionych DRM :)
• PDF-y da się czytać, bez burzenia layoutu, jeśli powie się czytnikowi, że ma wyświetlać dokument horyzontalnie. Oczywiście maciupeńkie literki staną się nieco tylko większe, więc przy niektórych dokumentach PDF mała to pociecha.
• Calibre potrafi przekonwertować zwykły plik tekstowy. Posiada wsparcie dla Markdown (widzę, że używasz na stronie do komentarzy), więc można w prosty sposób przygotować dany dokument :)

Posiadam PRS-505 (od jakichś 3 tygodni), który w odróżnieniu od sześćsetki nie posiada ekranu dotykowego, możliwości robienia notatek oraz (nad czym najbardziej boleję) możliwości wyszukiwania po dokumentach. Za to ma o niebo lepszy ekran (brak połysku, ekran jest lekko matowy, oraz, co ważne, ma znacznie lepszy kontrast niż PRS-600).

Jestem lekkim bzikiem, jeśli chodzi o wygląd dokumentu (ot, takie skrzywienie LaTeX-owe), więc nie zawsze podobało mi się to, co Calibre dawało po skonwertowaniu. Na szczęście ePub jest standardem otwartym i przygotowanie książek i innych publikacji w tym formacie od zera jest stosunkowo proste.

Najlepszą metodą, przy pomocy której uzyskałem zadowalający efekt jest: plik tekstowy w reST, rst2html, podzielenie gotowego html na rozdziały (jeśli są), oraz wypełnienie wszystkich informacji w pliku .otf. Spakowanie, sprawdzenie epubcheck i upload do czytnika, lub konwersja do LRF w Calibre.

No a leniwiej, przy ściśle takich wymaganiach, trzeba pewnie szukać czegoś natywnie obsługującego PDFy ale z większym ekranem. Może Kindle2 (ale nie widziałem go na oczy więc to tylko dywagacja) a może ... iPad czy inny tablet?

Oficjalną metodą jest sklep Sony - z anglojęzycznym, oDRMowanym contentem. Jeszcze nie wiem, czy będę z niego korzystał.

Czytnik kupiłem przede wszystkim by czytać rozmaite informatyczne dokumentacje. Tych masa jest dostępnych w sieci za darmo, sporo sklepów sprzedaje także niezabezpieczone ebooki (np. kupowałem takie od SitePoint - o czym pisałem tutaj albo od PacktPub - o którym wspominałem tutaj.

W literaturze jeszcze się zbytnio nie rozglądałem więc napiszę więcej później - ogólnie rozmaite starsze teksty są w sieci dostępne za darmo a nowsze można próbować kupować.

Jako ciekawostkę wspomnę jeszcze, że Calibre potrafi robić ebooki z serwisów sieciowych. Nie bawiłem się tym jeszcze, jeśli poćwiczę to się pewnie na blogu pochwalę.

ile taki czytnik kosztuje?

300 dolarów (a z tego co widzę, teraz na amazonie trochę opuścili) - czyli ta sama kategoria cenowa co eClicto i Kindle (z grubsza różnica jest taka, że w Sony mamy touchscreen zamiast sieci - no i jakieś takie robi solidniejsze wrażenie, zwłaszcza od eClicto).

W Polsce chyba oficjalnie nie jest jeszcze dostępny, ja kupiłem go w USA (byłem na parodniowym wyjeździe).

A. W żadnym z dotychczas czytanych opisów czytników nie było nic o efekcie „glare”, ciekawym, czy to jest powszechne? Bo błyszcząca matryca w moim laptopie mnie irytuje strasznie, to największa wada.

Niestety dalej jest ciężko z nieurazowymi (ktoś dostaje jakiejś boleści czegośtam i szuka pomocy w szpitalu) - tu ogólnie szpitale stawiają opór przy przyjmowaniu odsyłając do przychodni (a w tych są albo paromiesięczne terminy oczekiwania albo obyczaje typu na marzec zapisujemy wyłącznie 10-go lutego), a ogólnie by mieć realne szanse na bycie przyjętym należałoby sobie samemu zdiagnozować chorobę i wybrać szpital mający oddział odpowiedniego typu.

Witam Pewnie więcej niż jednego rachunku oszczędnościowego nie będzie można założyć więc taka blokada jest jakimś rozwiązaniem. Tylko szkoda że Inteligo jakoś nie bierze pod uwagę taki sugestii... Przynajmniej mam takie wrażenie....

tutaj link

Hasło ze zdrapki też może być do jednej konkretnej operacji (przynajmniej w inteligo tak jest - jeśli dostaniesz pytanie o zdrapkę nr 27 przy robieniu jakiegośtam przelewu i tego przelewu nie zrobisz, to później przy innej operacji dostaniesz pytanie o zdrapkę nr 28). Przed czystym phishingiem (włazisz na jakąś tryfną stronę i tam wstukujesz kod) to nie zabezpieczy ale przed scenariuszami podsłucham kod i zerwę sesję - i owszem. A jeśli już nabierasz się na phishing to i smsy można przeprowadzić, wystarczy kraść online zamiast offline.

Co do dostępu w banku - to samo dotyczy kluczy wykorzystywanych do generowania i weryfikacji haseł SMS (a także możliwości użycia API do ich pobierania), nie ma tu jakiejś głębokiej różnicy.

Polecam uwadze wszystkich osób uważających, że SMSy są bezpieczniejsze od zdrapek. Nie są.

Moim zdaniem sa. Ich przewaga nie polega na tym, ze sa latwiej czy trudniej dostepne dla czarnych charakterow. Liste hasel jednorazowych nosilem w portfelu (akurat musialem). Jak ktos da mi po glowie, ma i moj portfel i moj telefon. Wtedy oba rozwiazania sa skompromitowane.

Przewaga hasel jednorazowych w SMSach objawia sie w sytuacjach gdy czarny charakter nie ma bezposredniego dostepu do hasla jednorazowego i polozenia na nim lapy a jedynie mozliwosc jego podejrzenia (kamera czy rzut oka przez ramie w przypadku listy jednorazowej czy podsluchanie w przypadku sms). Ta przewaga polega na tym, ze haslo z SMSa jest przeznaczone do jednej, konkretnej operacji (przynajmniej w mBanku, jesli tak nie jest w innych bankach, to rzeczywiscie jakas skucha). Co z tego, ze podsluchaja to haslo, jesli moga nim zatwierdzic jedynie moj przelew regulujacy rachunek za gaz, ktory wlasnie wypelnilem.

Poza tym zastanawiam sie, czy w przypadku list hasel jednorazowych, czarne charaktery nie maja latwiejszego zadania z dostepem do hasel jednorazowych na etapie ich produkcji i dystrybucji. W przypadku hasla smsowego to automatycznie generowany kod, nie ma tu zadnej obslugi z czynnikiem biologicznym (przekupiony pracownik). Ja wiem, ze prawdopodobnie podobnie jest z listami hasel. Sa teraz automaty, ktore drukuja i kopertuja te listy tysiacami. Ale koperta z lista hasel jest fizyczna. Ktos na ktoryms etapie jego drogi do odbiorcy moze miec do niej dostep. No i gdzies w systemie banku trzeba na stale przechowywac dane o haslach jednorazowych na tej liscie.

Nienawidze hałasu, zwłaszcza agresywnej muzyki, Irytują mnie nawet warczące wentylatorki w komputerze. Rozmowy nie tak bardzo, bo jestem sam gadatliwy :)

Używam plastikowych nauszników (takich jak do młota udarowego). Do kupienia już od 30pln w każym hipermarkecie budowlanym.

Wycinają dokuczliwe tło, ale nie wycinają składowej informacyjnej. Dzięki temu słyszę swoją komórkę.

Mniej uwieraja niż zatyczki. Po dłuższym trzymaniu na uszach słyszy sie szum, ale przyjemny. Na sound-woofery i heavy metal niestety nie pomagaja - tu może pomóc jedynie zarząd firmy...

Chodzi mi o funkcję dysku sieciowego. Mam obecnie też WRT610 i całkiem przydatny ficzers.

Po co Ci dysk w ruterze? Chcesz puszczać jakieś downloady bez użycia komputera czy masz jakieś bardziej wyrafinowane pomysły?

Mam na stanie WRT610N / WAG320 z v2.

Boli mnie trochę to, że nowe routery nie są już kompatybilne z tym softem :/ Zmieniłbym na jakiś z "n" i z usb do podpięcia dysku a tak lipa :/

Obraz, w którym premier forsowałby ustawę o karnym odcinaniu prądu za różne nieprawe zachowania a także certyfikował dopuszczalne odbiorniki prądu, a następnie spotykał się z elektronautami w celu debaty nad ustawą, wydaje mi się bardzo dobrą analogią...

Owszem, taki podział miałby dobre skutki gdyby w sejmie siedzieli posłowie samodzielni i wybrani tam ze względu na własny autorytet. Ale my mamy system partyjny. Tak btw, taka jedna partia przed wyborami bardzo dużo mówiła o systemie jednomandatowym...

Nie przepadam za tą nazwą i za traktowaniem dostępu do sieci jako kryterium jakiegokolwiek podziału politycznego czy ideologicznego.

Bo też nie podział jest tu ważny, ale skuteczność sieci jako narzędzia umożliwiającego samoorganizowanie się. Coś na kształt krystalizacji w roztworze przesyconym. Tak powinno działać społeczeństwo obywatelskie, ale w „realu” trudniej ruszyć swe cztery litery… Zwłaszcza jak przez dziesięciolecia coś takiego nie istniało. Treningu nam trzeba.

Polecam zapoznanie się z ciekawą pozycją 4 Hour WorkWeek Tima Ferrisa, jest tam sporo o eliminacji. Ogólnie mocno inspirujące.

Pozdrawiam Tomek

A problem jest rozwiązywalny. Można się umówić, że na rozmowy wychodzimy na korytarz zamiast stać przy biurku - a przynajmniej że ktoś pracujący może rozmawiających wyrzucić. Można promować komunikator i maila kosztem telefonu (to przy okazji sprzyja organizowaniu czasu, telefon wymusza natychmiastową reakcję, formy elektroniczne - nie). Można telekonferencje robić w salce konferencyjnej. Można ludzi z założenia pracujących telefonem posadzić w osobnym pokoju. Wiele z tego można zrobić nawet oddolnie.

jeszcze co do muzyki: niedawno gdzies czytalem ze muzyka ambient zwieksza produktywnosc wsrod pracownikow "myślących w pracy". nie jest to muzyka z mojego kregu zainteresowan ale sciagnalem sobie z jamendo jedna plytke i faktycznie przyjemnie sie tego slucha i pozwala skoncentrowac sie na mysleniu. tyle ze to raczej muzyka cicha, tla wiec biura nie zagluszy

Kolega w słuchawkach, o ile nie śpiewa pod nosem i o ile słuchawki dobrze przylegają, nie przeszkadza.

nie wiem jak moga pracowac programisci zatrudnieni w biurach :(

Oczywiście gdy piszesz sam, jesteś w lepszej sytuacji, możesz sobie swobodnie dodawać brakujące elementy.

No i jeszcze... :)

Będąc pod wrażeniem programu "ikog" napisałem sobie w pythonie menedżera listy zadań. Napisałem? Nie - wciąż go piszę :))
Wiem, że Autor interesuje się tego rodzaju programami, więc pozwolę sobie parę słów: Program działa w linii poleceń. Ładuje się natychmiast i wydaje mi się, że praca z nim jest szybsza niż z programami okienkowymi.

Lista zadań na dziś? "d"
Nowe zadanie? ". treść"
Cała lista? "l tekst_szukany"
Z podziałem wg tagów? "lt tekst_szukany"
itd. itd.
Dane (baza sqlite) razem z programem przechowuję na pendrivie i używam go w domu na Linuksie a w pracy na Windows.
Trzeba jeszcze nadmienić, że treść zadań można edytować w okienku generowanym za pomocą modułu Tkinter. Nie jestem przecież wrogiem okienek, w Windows niewygodnie się wkleja tekst do terminala no i okienko umożliwia łatwe wpisanie wielu wierszy. Oprócz zadań przechowuję tu różne notki i to się wtedy bardzo przydaje.

Jest jedno ale co do użycia konsoli. Musisz pamiętać polecenia, aby efektywnie z niej korzystać. Wiele osób ma pamięć tak dalece "obrazkową", że nigdy nie będą chciały pracować w terminalu.

Gdzie się kończy Eclipse?

Tam gdzie trzeba wykonać jakieś zadanie związane z przetwarzaniem tekstu. Eclipse to tylko IDE i nie ma pewnych mechanizmów, które mają grep/sed/awk czy najzwyklejszy OO/MSO. Poza tym Java średnio radzi sobie z przetwarzaniem tekstu w porównaniu do C/C++.

"A po co tym grepem, nie wygodniej jest z eclipsa?". Wlasciwie nie mam na to opowiedzi poza 'mnie nie'. ;-)

Póki operacja się mieści w ramach funkcji edytora - czemu nie. Ja nie jestem dogmatyczny, shella używam też a nie tylko.

Gdzie się kończy Eclipse? W porównaniu z rgrepem - na przykład, gdy trzeba przeszukać serię stumegabajtowych logów (których pootwieranie w edytorze zabije system). No i oczywiście przy operacjach, które wykraczają poza jego możliwości, jak zmiany nazw plików, konwersje formatów, przerzucanie ich na inną maszynę itd itp.

find . -type f -name \*.doc -print0 |   \
      xargs -0 -iXXX wvHtml XXX XXX.html

A duża różnica Linux-Windows jest też w tym, że pod Windows programów nie ma w ścieżce, nawet mając otwartą konsolę trzeba pisać jakieś "C:\Program Files\Paint Shop Pro\PSPro.exe"

i polecam jeszcze polecenie xargs... odkrylem je stosunkowo niedawno i jestem zachwycony :-)

find . -type f -name *.doc -print0 | xargs -0 -iXXX wvHtml XXX XXX.html

powyzsze konwertuje wszystkie dokumenty M$doc w bierzacym katalogu i jego podkatalogach na htmle. Co fajne, jest odporne na te irytujace spacje w nazwach dokumentow. P.S. napisalem co prawda z banki bez sprawdzenia ale powinno dzialac...

• Ctrl-Alt-F1
• ląduję w tekstowej konsoli
• loguję się
• killall firefox albo killall chrome
• ewentualny kontrolny htop czy top
• exit (albo Ctrl-D)
• Ctrl-Alt-F7

I jestem z powrotem w znowu responsywnych X-ach ;-)

Że nie wspomnę o kosztach takich "genialnych" zmian w prawie i ich wdrażaniu.

A z twoim punktem widzenia całkowicie się zgadzam.

Cenzura w Finlandi

Moim zdaniem jest to bardzo niebezpieczna tendencja w państwach Zachodu. Chociaż, gdyby wierzyć teoriom spiskowym, taki jest cel. Przecież bash.org.pl czy demotywatory są bardziej wiarygodnym źródłem informacji niż TVN czy portale internetowe.

Poza tym, gdyby do takiego rejestru dorzucić np. zakaz promowania przemocy to WP.PL również by się załapało na listę:

screenshot (polecam treści otoczone czerwoną ramką)

Wysłałem zgłoszenie do Stowarzyszenia Twoja Sprawa, ale odpisali mi, że prawdopodobieństwo skutecznej interwencji jest niskie ;)

Blaszki są jeszcze lepsze, bo można je zmontować i tuningować np. obudowę do kompa

Łał...

Może należałoby zrobić konkurs na najbardziej ambitny pomysł zużycia tych blaszek. Zwycięzca dostałby blaszki zebrane przez wszystkich pozostałych uczestników. A przesyłki miałyby ponad 50 gram ;-)

Pozdrawiam Koziołek

zanim odkrylem po cholere je przysylaja (50g) strasznie mnie irytowaly, bo co 2gi notesik mial na okladce: "Oszczedzaj srodowisko - przejdz na elektroniczna fakture" :-)

Mogliby postawić jakiś pojemnik koło skrzynek na listy ;-)

Należy je zbierać (nie zajmują wiele miejsca), a następnie oddać na złom lub wspomóc jakiegoś lokalnego "złomiarza".

klase ustawilem z uzyciem Graba, zmiana class na name nie przynosi zadnych efektow. dalej to samo. any idea? :)

xlsclients -l

To zrzuca listę wszystkich okien na desktopie, z nazwami, klasami, identyfikatorami.

Klasa którą cytujesz wygląda mi trochę podejrzanie. Wpisywałeś ją sam czy jest to efekt Grab?

Tak czy siak, spróbuj zobaczyć, czy coś się nie zmieni, gdy użyjesz nazwy okna (wybrać z dropdowna nazwę a nie klasę i wtedy grab, efektem powinno być coś w stylu name=.... a nie class=.....

Jako, że obecnie podróżuję w systemie MacOSX - rozpocząłem testowanie aplikacji Things. Dam wkrótce znać, jak się sprawuje.

Z pierwszych obserwacji: podoba mi się integracja z systemem. Za pomocą globalnego hot-keya mogę aktywować pop-up'a do wprowadzania nowego zadania. Drobiazg, ale miły.

Pozdrawiam!

Dawanie czasu na pewną swobodę ma na celu - moim zdaniem - nie budowanie motywacji do zadań które "ktoś musi". To jest zupełnie niezależne.

Ja uważam, że się mocno wiąże.

Z pozytywnej strony: co zrobi typowy programista, gdy dostanie trochę luzu? Owszem, ktoś tam zacznie pisać gmaila, ktoś inny miło spędzi czas pozorując aktywności ale bardzo wiele osób zajmie się swoim normalnym poletkiem - robiąc od dawna upragniony porządek w kodzie, dodając jakąś drobną samodzielnie wymyśloną funkcję, usuwając "niekrytyczny" dla zewnętrznego świata a bolesny dla autora błąd, budując pomocnicze narządko, prokurując proof-of-concept dla jakiejś zmiany podejścia... A potem możemy mieć sprzężenie zwrotne - ten kod staje się już bardziej własny, przybywa chęci do codziennej orki.

Z negatywnej: jak się zachowuje ktoś, kto czuje się wyłącznie zbiorem roboczogodzin rzucanym na pilne odcinki prac od-do? Ano, zamienia się w golema. Każde zadanie musi być ściśle i do szczegółu opisane a najdrobniejsza wątpliwość daje świetny pretekst do szukania konsultacji. Każdy problem (choćby techniczny) dający alibi do zawieszenia pracy jest mile widziany. Rządzą copy -paste i inne mechanizmy najmniejszego oporu.

Różnica pomiędzy "co by było gdyby" a "co zrobić z tym co wyszło" jest jakby...zasadnicza.

Z tym się całkowicie zgadzam (i nieraz to eksploatowałem).