Generalnie w całej tej zabawie w programowanie często umyka bardzo istotna rzecz. Programy może i są logiczne. Ludzie je obsługujący już nie. Nie da się pisać softu "z szablonu" ponieważ będzie on tworzony przez istotę nieszablonową i używany przez istotę nielogiczną czyli człowieka.

Ja tam olewam dużą część standardu. W praktyce trzymam się tylko założenia, że nazwy są "samodokumentujace się", bo później jak mnie zmuszają to łatwiej pisać dokumentację

PS Uwielbiam takie wpisy - ciekawe i z humorem!! :) Istne perełki w gąszczu polskich, nudnawych blogów o IT. Pozdrowienia dla Autora i miłego urlopu! :)

Co do czasu kompilacji to jeżeli kompilujesz tylko na laptopie to faktycznie ciężko jest, ale ccache + distcc potrafią dać niezłego kopa. Choć część rzeczy pobieram w wersji binarnej (wspomniany przez Ciebie Firefox OpenOffice itd.). Do kompilacji wspieram się stacjonarką, która dodatkowo jest kopią lustrzaną systemu z laptopa lub odwrotnie zależy gdzie eksperymentujesz - taki rodzaj backupu.

Notabene wczoraj kompilowałem Qt około kilkudziesięciu minut. W tym samym czasie pracowałem na stacjonarnym pracując nad projektem w Qt - bo przecież to kopia - nie muszę dodawać że nawet nie musiałem wstawać od laptopa ;).

Drugi komp to dodatkowy wydatek ale przynajmniej zawsze mam zapasowe stanowisko robocze (hardware backup) + takie "turbo" do kompilacji C/C++ (bo głównie w tym pracuję). Ale i tak jest to sporo tańsze niż bardzo mocny laptop.

Ale to jest mój przypadek ... mam świadomość, że nie każdemu potrzebne takie "środowisko". U mnie po prostu jest tak, że i tak potrzebuję dużo "mocy" więc automatycznie mam wystarczająco rozsądne warunki do instalacji gentoo.

Dla mnie Gentoo to przede wszystkim USE flags, czyli możliwość podpicowania pod siebie systemu, portage, prostota, przejrzystość konfiguracji, dopracowanie narzędzi wspomagających jej utrzymanie i ciągłość dystrybucji.

To zależy dla kogo, ja tam lubię patrzeć jak się kręcą trybiki w moim systemie ;). Zwłaszcza jeżeli na co dzień i tak "bawisz" się w C/C++, Make, CMake i tak dalej by "... wiedzieć jak".

Z opisu wygląda ciekawie - ekran 6'', touch jest, sieć jest, USB jest, SD jest, wśród formatow nie tylko PDF i DOC ale nawet DJVU, a na doczepkę text-to-speech. Niestety dość drogo - 1500 zł (bez toucha i wi-fi 900 zł) - ale istotnie wyższa półka od e-Clicto.

Jeśli jakość wyświetlania jest dobra

Jakość wyświetlania jest dobra. Za to używa się raczej niewygodnie, no ale o tym już w artykule było.

Oni to dostarczają kurierem? Jest to bezpieczne?

Kolega dostał bez problemu, ogólnie trudno mi komentować.

Pytanie jeszcze czy Kindle obsługuje polską czcionkę w PDF i w TXT?

Powinno być dobrze. Na niektórych fotkach wyżej zresztą są polskie literki (te akurat z .mobi ale bez robienia żadnych obejść).

Przy zestawianiu z dużym Kindle i krewniakami różnica jest trochę mniejsza ale a) e-ink jednak mniej męczy oczy niż świecący ekran (plus po prostu jest inny co też ma jakieś znaczenie gdy i tak dużo się siedzi przy komputerze), b) używając czytnika który jest tylko do czytania łatwiej się skoncentrować na lekturze niż używając urządzenia na którym można też sprawdzić maila, włączyć film itd itp i c) nawet od dużych readerów ipad jest sporo droższy.

Uczciwie mówiąc mi właśnie ipad jest niepotrzebny - do pracy i komunikacji wolę coś z prawdziwą klawiaturą.

Oczywiście każdy ma swój gust...

CZEMU NIE IPAD???

Zerknij na PyTyle, akurat tego problemu być nie powinno

Zerknąłem przez moment. Ma wkurzającą własność włażenia na siebie okien. Być może dlatego, że WMaker nie w pełni wspiera EWMH. Do tego, wyraźnie obciąża system. Wolałbym kompleksowe rozwiązanie jakie daje dedykowany window manager, zamiast zaślepek tego rodzaju.

multi-gnome-terminala używałem całkiem mocno

MGT miał dwie cudowne rzeczy, których nie widziałem nigdzie indziej - możliwość dzielenia terminala (czyli dwa lub więcej terminali obok siebie/jedna nad drugą w dowolnych ilościach) i sesje. Splitowania używałem niezwykle rzadko, ale sesja to było coś genialnego - mgt potrafił odtworzyć wszystkie taby i ich klasy jak i odtworzyć ścieżę, z którą dany terminal był zamykany.

Mimo wszystko, raczej nie otwieram w tabach jednego okna niezwiązanych ze sobą rzeczy, tego po prostu nie sposób później znaleźć

Ok. Nie jestem sysadminem i nie potrzebuję mieć fafnastu okien porozrzucanych po wszystkich desktopach w których odpalone jest htop, iptraf, nmon i 12 sesji z odpalonym tail -f na poszczególnych logach :D Jak już pisałem wcześniej, dla mnie idealnym rozwiązaniem jest zmaksymalizowane okno (względnie fullscreen) i po dwie - trzy aplikacje per desktop. To jestem w stanie zrealizować na defaultach z WMakera. Czasami potrzebuję mieć dwa okna różnych programów obok siebie i to da się zrealizować poprzez programy zewnętrzne, uruchamiane manualnie (np przez hotkey).

PS WindowMaker, ech, kiedy to było ;-)

A ja niezmiennie od ponad 12 lat nie potrafię się odczepić od WMakera. Chyba jestem za leniwy na jakiekolwiek zmiany - bo zmiana sprzętu/dystrybucji zawsze wyglądała na końcu tak, że kopiowałem ~/GNUstep do nowego $HOME :)

Kindle ma zaskakująco niską cenę jak na ten rozmiary wyświetlacza. Jeśli jakość wyświetlania jest dobra to pewnie to będzie mój choice. Oni to dostarczają kurierem? Jest to bezpieczne? Pytanie jeszcze czy Kindle obsługuje polską czcionkę w PDF i w TXT?

w WMakerze okna zaczęły nachodzić na dockappy/miniwindows.

Zerknij na PyTyle, akurat tego problemu być nie powinno - nawet jeśli źle sam ustali rozmiar wolnej przestrzeni, można mu to zhardcodować w konfiguracji (dla każdego wirtualnego desktopu z osobna):

Config.WORKAREA = {                   
               0: {
                   'top': 100,
                   'bottom': 100,
                   'left': 100,
                   'right': 100,
                   },
               1: {
                   'top': 200,
                   'bottom': 200,
                   'left': 200,
                   'right': 200,
                   }, 
               }

A z rzeczy bardziej explicite (kiedyś trafiłem na to jako na potencjalną alternatywę dla compizowego grida przy innych winmanagerach) do zerknięcia może być też QuickTile (disclaimer: tego nigdy nie próbowałem używać, nie wiem co szczegółowo potrafi).

Widzę też, że używasz sporej ilości otwartych okien terminali. (...)

multi-gnome-terminala używałem całkiem mocno, dziś już nie używam bo taby ma zwykły gnome-terminal (a także konsole z KDE). Mimo wszystko, raczej nie otwieram w tabach jednego okna niezwiązanych ze sobą rzeczy, tego po prostu nie sposób później znaleźć; do tego, jeśli na terminalu leci jakiś update, coś się liczy, coś kopiuje albo jest podglądany jakiś log, ja zwyczajnie chcę go stale widzieć - jeśli nie cały, to choć kawałek. Na screenshotach na doczepkę czasem są terminale odpalone jako wypełniacze (gdy chcę mieć więcej okienek).

Ostatnią istotną zmianę w zarządzaniu terminalami zrobiłem sobie dzięki tilde, to faktycznie trochę zredukowało mi liczbę terminali odpalanych do operacji stricte ad-hoc. Gdybym chciał używać jednego terminala z tabami to chyba właśnie tego.

tmuxa nie znałem, trochę używałem screena (a raczej byobu) ale nie byłem w pełni szczęśliwy (najbardziej bolą nietypowe skróty klawiszowe i całkowity brak integracji z desktopem - choćby durne kręcenie kółkiem myszy mogłoby przewijać scrollbar). Zerknę czy tmux mi da coś więcej.

PS WindowMaker, ech, kiedy to było ;-) (używałem te 10 lat temu ale po upgrade kompa się już rozleniwiłem)

Widzę też, że używasz sporej ilości otwartych okien terminali. Od czasu pojawienia się jednego z pierwszych używalnych emulatorów terminali (Multi Gnome Terminal), właściwie nigdy nie zdarza mi się mieć otwartych więcej niż jedno okno z terminalami. Obecnie użytkuję rxvt-unicode, którego cenię za lekkość, szybkość i rozsądną używalność ponad wodotryskami. Być może wartym rozważenia rozwiązaniem byłby takiż właśnie terminal + jakiś multiplekser? Jest tego całkiem sporo: od popularnego screena, poprzez tmux (który ostatnio namiętnie używam) czy dvtm?

Nie przeszkadza mi to zbyt znacząco, więc chyba dam sobie spokój...

Te puste miejsca są spowodowane tym, że wielkość terminali jest zaokrąglana w dół by zmieścić odpowiednią ilość znaków.

Możliwe ale nie tylko, są też efekty przesunięć. Np. teraz patrzę na okno firefoksa i okno keepsassx pod którymi zostało trochę pustego miejsca ale za to pasek dolnego najeżdża na statusbar górnego. Tutaj rozmiar obu jest dokładny ale dolne jest położone nieco niewłaściwie.

Zastanawiam się, czy gdzieś nie mam włączonej jakiejś opcji zaokrąglania położenia do wielokrotności czegoś, tylko nie mam pomysłu (albo nie pamiętam) co/gdzie mogłoby taką opcję mieć

Używasz gtk-window-decorator, czy Beryla/Emeralda jako dekoratora okien?

Khem, ehem, nie wiem (no, są jakieś cienie i przezroczystości więc pewnie emerald). Screenshoty są z komputera na którym używam skórki Eco. To może dobry trop, w wolnej chwili posprawdzam jak na sprawę wpływa theme.

czy jak kupię przez Kindle online-owo książkę w Amazon to mogę ją sobie zbackupować na dowolny nośnik danych, np. w razie zniszczenia Kindle i włamania na moje konto w Amazon

Możesz sobie pościągać te książki na Kindle, do programu Kindle na PC, na iPhone i gdzie tam jeszcze popadnie, jak długo porejestrujesz te urządzenia do swojego konta (Amazon jest oDRMowany). Patrz też tutaj. Odtworzenie książek na podstawie konta też powinno być możliwe. Piszę z pamięci bo sam Kindle nie mam, mogę jeszcze zapytać kolegę jak to dokładnie w praktyce wygląda.

Co do skompromitowanego konta, byłbym pesymistą. Jak Ci włamywacz wyrejestruje Twoje urządzenia czy zarejestruje swoje nowe, to sam Amazon zdalnie odkasuje Ci książki (czy tam wyłączy prawo do ich oglądania). Aby się przed tym zabezpieczyć musiałbyś chyba złamać DRM.

miałem Sony PRS-505 od prawie roku. Przedwczoraj czytnik zleciał ze stolika - całkiem niskiego - na podłogę - niezbyt twardą - drewniany panel. No i już nie mam czytnika Sony PRS-505 :

Przykre. A co się dokładnie dzieje? Nie włącza się, zbił się, coś innego?

Mi PRS-600 raz upadł i to dość nieprzyjemnie (na kamienną podłogę z ręki) i przetrwał. Z tym że mam etui. No i pewnie sprawa szczęścia.

Jako że głównie przeglądam PDFy z raportami finansowymi spółek giełdowych i różne analizy gospodarcze, to Sony ma za mały ekran. Może w takim razie Kindle?

Ekran w DX powinien Ci pasować, spory jest i wyraźny, usability pewnie też zniesiesz. Acz rynek się bardzo poszerza i jest sens powęszyć dalej. Przykłady sporych czytników z moich bookmarków: Que, enTourage (hybryda czytnika z tabletem), IREX... Sony też robi PRS-900. Pięknie zapowiadał się Skiff (na razie oficjalna strona zdjęta bo zostali wykupieni). Itd itp. Oczywiście im większa zabawka, tym ładniej kosztuje...

W każdym razie gdybyś kupił coś, co nie jest Kindlem, chętnie bym się dowiedział, jak się sprawuje.

A teraz małe ostrzeżenie: miałem Sony PRS-505 od prawie roku. Przedwczoraj czytnik zleciał ze stolika - całkiem niskiego - na podłogę - niezbyt twardą - drewniany panel. No i już nie mam czytnika Sony PRS-505 :( Chyba będę szukał nowego, bo sprzęt dla osób dużo czytających bezcenny. Przynajmniej wg mnie to nie tylko gadżet.

Jako że głównie przeglądam PDFy z raportami finansowymi spółek giełdowych i różne analizy gospodarcze, to Sony ma za mały ekran. Może w takim razie Kindle?

Co to znaczy "ciężki"? Blender jest bardzo sprawny i wydajny, nie wywala się, nie zjada całego RAMu i ma wszystkie potrzebne funkcje.

Mi też blender odpowiada w większości przypadków. Coś tam bym się mógł do niego przyczepić, ale do wszystkiego można ;-] Generalnie nie jest źle.

A ja z innej beczki. Chciałbym skatalogować mój już całkiem pokaźny zbiór e-booków (głównie w pdf) i zastanawiam się właśnie jakiego do tego celu użyć narzędzia?? Dzisiaj w sieci znalazłem trochę info i jest b. duży wybór menadżerów e-booków. Najbardziej sensownie przedstawiają się: Data Crow i Calibre. A może polecacie coś innego?!

Druga sprawa - zacząłem pisać translator/writer rst2epub, który pozwoli na bezpośrednią konwersję rst do epub zdolnego do odczytania przez czytniki sony (włączając w to ograniczenie pojedynczego dokumentu do 300kB). Ok - właściwie to jestem w środku - obsłużone są paragrafy, headery, linki, wyróżnienia a także bloki kodu upiększane przy pomocy pygments. Niedługo wyląduje na bitbuckecie, i na pewno nie omieszkam dać jakiejś informacji :)

działa już cały Internet

O, nie wiedziałem (opisywane wyżej urządzenie oglądałem jakieś dwa miesiące temu, teraz wreszcie zebrałem się by dokończyć artykuł). Jak oni chcą to pogodzić z Kindle Publishing?

zawiodła mnie jasność ekranu (...) tło jest po prostu za ciemne

Masz to poczucie po lekturze, czy na wejściu? Ja na początku też trochę tak patrzyłem ale gdy się przyzwyczaiłem estetycznie, przestało mi przeszkadzać (zresztą, tanie książki też miewają ciemny papier).

wybór jest, ale głównie po angielsku.

Dla mnie samo to to już killer feature (odpadają koszty dostawy...)

Polskie księgarnie z ebookami sprzedają PDF zabezpieczony DRM więc nie wiem jak na Sony, ale na Kindle to nie pójdzie.

Trzeba poczekać na pierwsze odważne wydawnictwo (nawet po angielsku książki bez DRM dają głównie wydawnictwa, pośrednicy się boją). Ta odwaga w sytuacji, w której masa książek i tak leży na chomikuj i podobnych serwisach, nie jest przesadnie wielka, tyle że rynek (liczba czytników u ludzi) jest być może jeszcze za mały by się chciało chcieć.

Myślę, że to już nie potrwa długo, wchodzą kolejne czytniki i pady i nie da się tego trwale ignorować.

• W "małym" Kindle, którego mam od tygodnia od początku działa już cały Internet (choć przy polskich stronach nie ma polskich liter). Do czytania anglojęzycznych blogów się nadaje, chociaż obsługa faktycznie nie jest idealna (joystick niewygodny).

• do PDF Kindle (nawet duży) się moim zdaniem nadaje słabo, brakuje np. płynnego skalowania (tak aby dopasować sobie rozmiary tekstu do ekranu) i możliwości włączenia reflow, gdy mamy tylko tekst.

• czytniki 6" są przede wszystkim do czytania książek napisanych drukiem "zwartym" :) bez konieczności biegania po spisach i przełączania się (wspomniałem o kiepskiej obsłudze hyperlinków).

• po tygodniu używania i porównaniu z wcześniejszym czytaniem na Nokii 9300 stwierdzam że Kindle jest jednak znacznie wygodniejszy, choć zawiodła mnie jasność ekranu

• tło jest po prostu za ciemne, taka pewnie uroda epapieru.

• co do książek, wybór jest, ale głównie po angielsku. Polskie księgarnie z ebookami sprzedają PDF zabezpieczony DRM więc nie wiem jak na Sony, ale na Kindle to nie pójdzie. Poza tym nie zauważyłem w polskich księgarniach tych nowości z beletrystyki, do których takie czytniki kupuje się na świecie.

Tak czy siak - owszem, wyłączenia/włączenia wi-fi można spróbować.

Druga sprawa, to że nie ma IMHO sensu łączyć w jednym oknie niezwiązanych tematycznie tabów - nieaktywny tab jest później praktycznie nie do znalezienia jeśli nie kojarzy się z głównym (bo to głównego nazwa zostaje w tytule okna)

No a na koniec, sprawa rozmieszczania okien dotyczy nie tylko terminali... Ułożenie przeglądarki, edytora i terminala to też jak najbardziej praktyczny przypadek...

Pozdrawiam

Zgodnie z Twoimi ustawieniami loguje, wcześniej źle wywoływałem framework KohanaPHP i zanim doszedł do błędu to generował wyjątek i dlatego nic nie logował :-)

Jeszcze raz dziękuję :-)

Pozdrawiam Tomek

log_errors = On
log_errors_max_len = 1024
error_log = /var/log/php.log

gdzie plik /var/log/php.log ma jako właściciela ustawione www-data.www-data - działa mi bez problemu.

U Ciebie stawiam zdecydowanie na problem z uprawnieniami do pliku lub katalogu w którym leży (uwaga: jeśli je poprawiłeś ale php wystartowało wcześniej to musisz zrestartować procesy php) albo na to że nie podałeś pełnej ścieżki.

Mam problem z tym że PHP w trybie fastcgi (w/g Twoich opisów) nie sypie błędami, niezależnie od ustawień display_errors, log_errors error_log. Katalogi i pliki potworzyłem, użytkownik się zgadza, ma prawo zapisu i zapisuje. Ale php przy błędzie (E_ALL|E_STRICT) w trybie cgi nic nie wypluwa :(

Próbowałem zarówno jako log_errors=on i error_log na plik loga, jak i display_errors=on i logowanie za pomocą runit'a.

Nie mam już pomysłów co może być nie tak.

Pozdrawiam Tomek

Z trywializmów do sprawdzenia:

• czy run ma ustawione bity wykonywalności
• czy nie ma jakiegoś problemu z uprawnieniami (np. z dostępem do katalogu logów)

(jedno i drugie powinieneś zweryfikować próbując uruchomić z ręki z konta usera na którym ma to działać)

Zrobiłem w/g opisu runit'a dla php-cgi (dla nginx'a) ale nie mogę uruchomić logów dla php'a, nie startuje mi svlogd (nie ma go na liście procesów). Logi milczą na ten temat, jak startuję z ręki (z parametrami z log/run) to loguje. Nie wiem co może być tego przyczyną, masz jakiś pomysł?

Pozdrawiam Tomek

Zapamiętuję do obejrzenia.

Informatyce, mimo powszechności stosowania nadal jest - moim zdaniem - bliżej do nauki teoretycznej niż stosowanej (czy raczej stosowalnej?).

W takim budownictwie czy lotnictwie replikacja jest ważnym i trudnym zadaniem, masa ludzi pracuje nad budowaniem kolejnego podobnego budynku czy następnego takiego samego samolotu i ich dzieła maja ogromną wartość. W informatyce wierna replikacja nie ma sensu (a raczej nie wymaga pracy ludzkiej ani nakładów), gdy coś kodujemy, zawsze chodzi o jakąś wartość dodaną. W pewnym sensie wszyscy pracujemy w biurze projektowym robiącym prototypy.

Dużo bardziej inżynierskie są operacje czyli utrzymanie systemów, administracja, monitoring. Ciekawe, że w tej dziedzinie z procesami dość słabiutko...

Jeżeli chodzi o metodyki "zwinne", to wydaje mi się że... nie ma czegoś takiego. To firma (dział/zespoł) albo mogą być zwinne, albo nie. Adaptacja "edżajla" przez korpo może prowadzić tylko do wzrostu zamiesznia. Po pierwsze, zazwyczaj jest to powierzchowne i odbywa się na zasadzie "no to teraz trochę zamieszania potem wszyscy pracują po staremu". Są nowe terminy, narzędzia, ale starych się nie wycofuje i zespół jest "zwinny" ale nadal w ramach istniejącej struktury podległości. Jeżeli powstaje "impediment" czy chociażby jest kwestia urlopów to nadal się okazuje że każdy z członków scrum-team'u musi isć do swojego managera, czesto ten manager do swojego.... czyli robi się dodatkowy, powierzchowny narzut, a reszta działa po swojemu. Osobną sprawą są kwestie ambicjonalne - dawny manager zostaje "Product Ownerem" bo to wygląda na kierowniczą pozycję a "zdegradować" przecież nie można... nie pasuje tam, ale musi być i już.

Z drugiej strony, przy projektach innych niż trywialne, naprawdę lepiej mieć "za dużo" informacji i nawet "nie do końca aktualnych" niż totalne zero. Wprawny człowiek, np. nowoprzyjęty z czasem coś z tego sobie złoży i resztę rozpozna bojem - nie jest to optymalne oczywiście, ale lepsze niż walenie głową o ścianę.

Psucie kodu i funkcjonalności to prędzej po prostu cecha pracy za pieniądze i na etatach - gdzie regularnie jest i wsadzanie ludzi na zbyt trudne zadania, i gorączka terminów, i napięcia międzyludzkie...

Może jedno - im większe korpo, tym większa szansa, że kluczowe decyzje podejmuje ktoś, kto nie ma pojęcia o co tak naprawdę w tym programowaniu chodzi.

Co ciekawe, wszystko to najczęściej koncentruje się na rzeczach trywialnych a niebanalne pomija. Dyskusje na temat długości wiersza kodu, niewłaściwego nazewnictwa zmiennych albo długości pliku są wszechobecne, architektura systemu formalizmom umyka.

Może dlatego programy tworzone przez duże firmy są takie kobylaste?

Mogę tylko po trzykroć krzyknąć: Prawda! Prawda! Prawda!

Inteligo nie reklamuje się jakoś intensywnie i wydawałoby się, że go prawie nie ma, a faktycznie mają jeden z lepszych systemów bankowości internetowej. Również obsługa telefoniczna (zdarzyło mi się ostatnio korzystać kilka razy do rzeczy, których nie dało się wyklikać) sprawia wrażenie profesjonalnej.

Z ciekawostek, ostatnio z odkryłem, że mogę sobie ustawić wysyłanie jabberem powiadomień o operacjach.

Ciągle, oczywiście, cenię wysiłek twórcy „generatora”, ale to już nie to samo…

Przenoszenie całości systemu może być pewnym wyzwaniem w moim przypadku (różne odmiany Linuksa, różny sprzęt).

W ten sposób mam zawsze zapasową maszynę, a że na obu maszynach używam Gentoo to zaoszczędzam tym dużo czasu. No i jest jeszcze ten jeden plus, że na jednej z maszyn można mocno eksperymentować bo druga maszyna jest kopią bezpieczeństwa. W zależności od tego co robię mam to samo środowisko na mocniejszym stacjonarnym komputerze lub mobilnym laptopie.

Ważne dane z katalogu domowego kopiuję na osobny zewnętrzny dysk bo nie chcę ich mieć na dodatkowym komputerze.

Na co dzień stacjonarka służy mi głównie jako "dopalacz" do kompilacji poprzez distcc lub do pracy z maszynami wirtualnymi.

Podobnie jak napisałeś, pierwsza kopia trwała naprawdę długo a każda następna to kwestia kilku lub kilkunastu minut w zależności od czasu pomiędzy kopiami.

bron boze na odbudowe w zagrozonych miejscach!

Prawdę mówiąc trzeba by kompetentnie pooceniać, gdzie teren jest naprawdę bardzo zagrożony, a gdzie powódź była raczej dziełem przypadku / ślepego trafu. To akurat jest zadanie, którym urzędnicy mogliby się zająć...

Ci, ktorzy sie ubezpieczyli powinno dostac wiecej - nagroda ze rozsadek.

Do sprawy ubezpieczeń podchodzę z niejakim dystansem od czasu, gdy przeczytałem wywiad z ludźmi, którzy w 97-ym byli ubezpieczeni a potem dostali za całkowicie zalane domy po 1000-2000 zł (bo dom stary i niewielkiej wartości, bo meble już niemal nic nie warte, bo ....).

Aha, kupując parę lat temu działkę sprawdzałem, że nie była zalana w '97, co oczywiście wcale nie znaczy, że nigdy nie będzie ;-)

Z pozdrowieniami,

R.

(btw, to No space for Tx śmierdzi mi jakimś wyciekiem pamięci lub podobnego zasobu w jądrze)

/etc/init.d/networking restart

Przerzucilem sie rok temu na Archlinux, wiec nie jestem pewien co do sciezki i nazwy (network-cośtam w każdym razie) restartowanej uslugi :)

Windowsów teraz nie mam, gdy miałem, oczywiście kaszel wi-fi też im się zdarzał, ale prawoklik Napraw na połączeniu właściwie zawsze pomagał.

A co do Ubuntu, to przeciez 7% pakietow nie biora z debiana ;-)

Tak juz zupelnie btw, na moim laptopie bootchart pokazal 17.5 sekundy, zas realny czas startu od przycisku power do gotowego pulpitu (z wpisaniem hasla w gdm po drodze) to 40 - 45 sekund.

$ mkdir /tmp/test
$ /lib/bootchart/collector 5 /tmp/test

dałem chwilę podziałać i wcisnąłem Ctrl-C. W /tmp/test wylądowały pliki jako żywo te same, co w bootchartowych tar.gzach. Potem jeszcze do kompletu

 $ /lib/bootchart/gather /tmp/test.tgz /tmp/test/

i zrobił się .tar.gz.

Niestety

 $ pybootchartgui /tmp/test.tgz

sypnął mi się zagadkowo (MemoryError) ale być może to jakaś prosta do poprawienia głupota (albo efekt tego, że kolekcję robiłem bez sudo)

Co do długości jako takiej: bootchart ma dość pokrętną logikę oznaczania końca bootu, przynajmniej w pakiecie a'la Ubuntu. Jak można zobaczyć w /etc/init/bootchart.conf zbiera dane dość długo (do zakończenia się zadania rc - czyli jak zgaduję skończenia przelotki przez wszystkie skrypty startowe - plus 45 sekund) a potem próbuje odciąć rysunek po pojawieniu się któregoś z window-managerów. Zatem jeśli nie zaloguję się przez dłuższą chwilę, będę miał na diagramie co najmniej około minuty, a pewnie więcej.

Dla mnie ciekawe jest tutaj nie tyle mierzenie łącznego czasu, co obserwowanie jakie procesy potrafiły działać współbieżnie a jakie nie i jaka była ogólna kolejność zdarzeń

Jeśli chodzi o snapshotowanie stanu i generowanie na tej podstawie różnej maści wykresów i ilustracji, to narzędzi jest sporo. Z konkretnymi propozycjami nie chcę się mądrzyć bo nie wiem jaką dokładnie potrzebę masz na myśli.

Z tego co widzę Debian ma Javową alternatywę bootchart-view. Powinna działać podobnie (w końcu bootchartgui był pisany jako jej klon).