Ludzie dookoła kupują sobie Kindle albo eClicto, ja zafundowałem sobie Sony PRS-600.

Świeży news o wynikach badań informatyków z Cambridge rzuca na sprawę bardzo niepokojące światło.

Nie przepadam za tą nazwą i za traktowaniem dostępu do sieci jako kryterium jakiegokolwiek podziału politycznego czy ideologicznego. Internautów łączy wyłącznie fakt użytkowania sieci, reprezentują pełny zakres poglądów na dowolny temat. Równie (bez)sensownie za spójną siłę można by uważać - powiedzmy - warszawiaków. Albo palaczy.

Ale gdyby tak wziąć jeden pokój w biurze, nawet w takim nienajlepszym, byle miał szczelne drzwi i w przyzwoicie izolujące ściany. I gdyby powiesić na drzwiach taką kartkę:

Zarazem widzę, że dla wielu użytkowników Linuksa konsola jest czymś totalnie obcym. I dotyczy to nie tylko komputerowych nowicjuszy ale też osób, które bez żadnych problemów konstruują złożone makra w programach biurowych, wpisują wyrafinowane wyrażenia w arkuszach, używają tekstowych komend w grach, nawet programują. Czyli wykonują czynności zauważalnie trudniejsze od obsługi shella.

Wiele osób o niej już pisało, wiele jeszcze napisze, dlatego daruję sobie dyskusję o cenzurze prewencyjnej czy uznaniowości procesu. Zajęły mnie pewne sprawy poboczne.

A na koniec i tak liczy się, kto akurat zawiśnie na telefonie albo stanie nad głową.

W każdym razie, dzisiaj nie będę się rozpisywał, za to wkleję filmik.

Wszystkie wymieniane programy są dostępne w repozytoriach Ubuntu i Debiana i na tych systemach ich instalacja ogranicza się do apt-get install *nazwa*.

Amerykańscy naukowcy stwierdzili.... Ten zwrot przypomina mi trochę radzieckich naukowców z mojej młodości. Tamci dyspozycyjnie dowodzili wszystkiego, czego tylko ideologia chciała, ci potrafią z paru godzin eksperymentów w kilkunastoosobowym gronie (albo z przypadkowej korelacji słupków) wyciskać bardzo ogólne i - na ile tylko się da - medialne tezy. Ale nieraz stawiają ciekawe pytania.

Takich głosów było wiele zawsze ale ostatnio jakoś bardziej rzucają mi się w oczy. Dlatego pozwolę sobie na powtórzenie paru oczywistych prawd - tym razem posługując się, trochę może naciąganą, analogią.

Wszystkie można uaktywnić i skonfigurować w menedżerze ustawień CompizConfig.

Kilka narzędzi - o których pod koniec - obiecuje radykalne rozwiązanie tego problemu, jednak kosztem drastycznej zmiany przyzwyczajeń. Jeszcze nie jestem gotowy. Dlatego ucieszyła mnie odkryta niedawno sztuczka bardzo ułatwiająca rozrzucanie okien przy normalnej pracy w Gnome.

Parę ciekawych rzeczy znalazłem, między innymi trafiłem wreszcie na naprawdę ciekawy podcast dla programistów.

Zatem - krótki artykuł o Go. Nie, nie będę uczył jak grać.

Technika ryzykowna, łatwo prowadząca do powstawania niezrozumiałego kodu i trudnych do interpretacji błędów. Ale zarazem bardzo przydatna, zwłaszcza gdy trzeba zmodyfikować zachowanie jakiejś biblioteki w miejscu, którego jej autor nie przewidział (np. ostatnio przypomniałem ją sobie chcąc zmienić sposób w jaki Mercurial obsługuje hasła HTTP i SMTP). Monkey-patching bardzo często przydaje się też przy testach, pozwalając zamienić prawdziwy kod komunikacyjny czy bazodanowy zaślepkami.

W tym artykule o kilku możliwych sposobach zapisywania tej operacji.

W największym skrócie: Dropbox to nie jest i jeśli komuś zależy na wygodnej i efektywnej synchronizacji plików, nadal polecam Dropboksa. Widać też, że Ubuntu One to wczesne i trochę jeszcze niedopracowane oprogramowanie. Ale jest w nim parę ciekawych elementów.

W efekcie zebrałem się do chodzącej za mną już od dawna sprawy rozliczenia z poradami dla blogerów.

Podstawowy efekt upgrade miałem dość nietypowy. Obejrzałem następujący obrazek:

Ale jest parę spraw, które mnie męczy. Dziś o jednej z nich, na bazie dwóch wczorajszych lektur. O podejściu do małżeństwa czy ogólniej - związków.

Do omówienia zostały wykłady niedzielne, opisuję też co uważam za najważniejsze własne wnioski z konferencji.

Istotna uwaga: bardzo dawno nie byłem na żadnej branżowej konferencji, oceniam Pycona zestawiając go z własnymi oczekiwaniami.

Akcja obejmuje wszystkie platformy (Windows, Linux i Mac) - jest zatem szczególnie korzystna dla użytkowników Linuksa (windowsową wersję gry można zakupić w empikach za 20 złotych, a tyle na pewno jest warta, linuksowa normalnie kosztuje 20 dolarów, czyli sporo). Promocja trwa do 19 października.

Coraz lepiej uświadamiamy też sobie, że to nie koniec, że po rozruchu aplikacje żyją dalej. Uczymy się, jak je tworzyć, by ewolucja była możliwa, by 1.0 było fundamentem a nie ostatnim krokiem. Rozważamy różne modele rozwojowe.

Teraz próbuję zarażać pasją swoje pociechy. Przyjmują to chętnie i ze sporym zainteresowaniem ale stały problem stanowi znalezienie gier interesujących i dla mnie, i dla nich oraz dających szanse na w miarę wyrównaną rywalizację. Przy szachach, go, halmie czy reversi dysproporcja sił jest na razie zbyt duża, z kolei chińczyk i inne gry czysto losowe zupełnie mnie nie bawią.

News ciekawy (za zwrócenie nań uwagi ukłony dla Kamila Niemiry), prezentację niżej wklejam jako zdecydowanie wartą obejrzenia. Ale notkę ... notkę chciałem napisać od dobrych paru miesięcy.

No, po kolei.

Wszystko zaczyna się od poniższego okienka:

$ sudo apt-get install sagemath

Instaluje się wersja sprzed około roku - 3.0.5, (aktualną jest wydana miesiąc temu 4.1.1, seria 3 doszła do 3.4.2), do nauki i podstawowego wykorzystywania jest ona zupełnie wystarczająca.

To naturalna odpowiedź, ale brzmi w niej fałszywa nuta.

W mojej pierwszej pracy przez co najmniej rok właściwie nie interesowałem się, ile zarabiam. Dużo bardziej zajmujące było co i z kim robię. Później kiepskie zarobki zaczęły trochę ciążyć ale byłem na tyle przywiązany do zespołu i na tyle zaabsorbowany realizowanymi projektami, że odszedłem dopiero, gdy firma w szale reorganizacji rozbiła jedno i drugie.

Dlatego opisuję interesującą, lekką alternatywę, ciekawie łączącą testy wydajnościowe z jednostkowymi.

Reading package lists... Done
W: GPG error: http://ppa.launchpad.net jaunty Release: The following signatures couldn't be verified because the public key is not available: NO_PUBKEY 2A8E3034D018A4CE
W: GPG error: http://ppa.launchpad.net jaunty Release: The following signatures couldn't be verified because the public key is not available: NO_PUBKEY 0CF459B8DF37ED8B
W: You may want to run apt-get update to correct these problems

Czyli nie mam sygnatury dla któregoś z używanych dodatkowych repozytoriów (tu akurat chodzi o klucz do pakietów FreeNX potrzebnych przy uruchamianiu neatx) oraz mikroblogowy dodatek do pidgina (raczej nienajlepszy pomysł ale jeszcze chcę przetestować).

Oczywiście nic trudnego, oczywiście kwestia użycia dwóch komend, oczywiście te komendy opisało już dziesięć tysięcy osób i ... oczywiście za każdym razem muszę googlować, by je sobie przypomnieć. Dlatego w końcu pokusiłem się o rozwiązanie ułatwiające życie.

W zabawie chodzi o zaproponowanie czytelnikom pięciu interesujących, czytanych przeze mnie blogów, odbiegających tematycznie od tego, o czym sam piszę.

Oto one.

Całkiem sporo metod synchronizacji plików i katalogów mi się uzbierało. Co ciekawe, używam wielu z nich równocześnie.

Tematyka ta leży poza zakresem moich zainteresowań (moje muzyczne kompetencje końćzą się na cięciu przy pomocy audacity materiału zgranego z kasety) ale rzucił mi się w oczy niepozorny fragment (podkreślenie moje):

Był czas, gdy byłem podekscytowany i przejęty. Szansa, by posłuchać (z czasem i podyskutować) o ważnych dla zespołu czy firmy kwestiach.

Był czas, gdy desperacko unikałem.

Dziś znowu widzę, że są potrzebne. O trudnych czy przełomowych sprawach trzeba powiedzieć, nie wystarczy napisać - tak już chyba jesteśmy skonstruowani.

Ale bardzo często wychodzę z poczuciem głębokiego niedosytu.

Słuchali jak zaczarowani.

Uczyli mnie tego na jakimś pradawnym kursie, jeszcze w latach 90-ych. Miało być krótko (wraz z rozwinięciem najwyżej pół strony) i konkretnie. Główny cel, kilka celów pomocniczych, najważniejsze uwarunkowania.

Celem projektu jest budowa webowego interfejsu dla sklepu, tak aby klienci mogli efektywnie wyszukiwać i zamawiać towary przez internet, uwzględniając konieczność integracji z istniejącym systemem magazynowym.

• powiadomienia o nowych wpisach pojawiają się na niektórych mikroblogach,

• zacząłem publikować linki do polecanych przeze mnie ciekawych artykułów,

• pojawiła się możliwość umieszczenia reklamy AdTaily.

Szczegóły poniżej.

NeatX faktycznie udało mi się zainstalować dość łatwo, opis poniżej.

Zanim jednak przejdę do szczegółów, pewne sprostowanie. Google nie zaimplementowało całości serwera NX, podstawowym elementem - wirtualnym serwerem X11 - pozostaje nxagent firmy NoMachine, udostępniany w ramach jej komponentów open-source. Neatx to reimplementacja niezbędnej otoczki - uruchamiania procesów, zarządzania sesjami itd. Nadal też używany jest ten sam program kliencki (darmowy ale nie open-source).

Rozwiązanie było nietrudne ale chwili googlowania i zastanowienia wymagało, więc zanotuję.

Welcome to the Social Web.

Albo podobnie.

I na tym już koniec.

Trzeba autorom - tej akcji, wcześniejszych inicjatyw, stron nabiciwmbank i mstop - oddać, że są zdecydowani i konsekwentni. Nie zatrzymali się na wyżalaniu i marudzeniu, jasno przedstawiają swoje problemy i zarzuty, potrafią zorganizować się do konkretnych działań. O akcji już pisze się dużo, a kto wie, może nawet będzie kiedyś uznawana za element przełomowy i symboliczny. Bądź co bądź prawdopodobnie wchodzimy w czas, w którym bezpośredni głos klientów będzie ważyć więcej niż duży marketing.

Ale...

Poniżej prosty patent na definiowanie skrótów typu Win-x czy Win-r pod Emacsem. A przy okazji o paru pokrewnych (Emacsowych) drobiazgach.

Po upgrade do Ubuntu 9.04 pojawiły się mistyczne problemy z mapowaniem klawiszy (widoczne w programach uruchomionych wewnątrz sesji VNC). Niemal każda litera generowała niewłaściwy znak - np. zamiast q pojawiało się c, zamiast w - . (kropka), zamiast e - g, zamiast r - v i tak dalej. Do tego nie działało backspace ani Enter, efekt wciśnięcia Entera dawał klawisz / (slash). Kompletny chaos.

Rozwiązanie jest na szczęście proste.

Sprawa jest o tyle delikatna, że serwis ten współtworzyłem, maczając palce w wielu widocznych i równie wielu niewidocznych elementach. Na pewno nie jestem więc w pełni obiektywny. Niemniej jednak - ten artykuł piszę z pozycji klienta.

A chcę opisać kilka funkcji, które uważam w w inteligo za szczególnie udane i dzięki którym jest to od wielu lat moje główne konto.

No - ale system stawiamy po coś. Aby postawić bloga, CMS czy wiki, trzymać repozytorium kodu, serwować samodzielnie pisaną aplikację, uruchomić serwer jakiejś sieciowej usługi, ...

W dzisiejszym odcinku - luźniejsza z konieczności - dyskusja na temat wyboru aplikacji.

Ale najpierw kilka słów o cyklu jako całości.

Poniższa notatka to zasadniczo wyciąg z kilku dokumentacji instalacyjnych. Publikuję, bo ilekroć musiałem przeprowadzić tą instalację, pozbieranie potrzebnych czynności kosztowało mnie kilka godzin.

Uwaga: nie programuję w Ruby on Rails, moje podejście tutaj to zainstalować, uruchomić, używać. Programista Rubiego zapewne pieściłby środowisko w inny sposób.

Redmine to przyjemny program do zarządzania projektem informatycznym (issue tracker, wiki, forum, podgląd kodu, ...) o którym parę ciepłych słów pisałem w zeszłym roku. Tracks to indywidualna lista zadań. Większość poniższego opisu powinna być przydatna także przy instalowaniu innych aplikacji Ruby on Rails.

Niżej krótki opis co robiłem i wzmianki o paru drobniejszych trudnościach. Bohaterami bajki są kilkuletni Acer TravelMate 4050 oraz Ubuntu 9.04 Jaunty.

Zacznijmy jednak od anegdotki.

Pierwsza reprezentuje klasyczny model - pozwala zapamiętywać, opisywać, organizować i wyszukiwać linki do znajdowanych w sieci wartościowych treści. Druga jest zwrócona w przyszłość, pozwala zapanować nad rzeczami, których jeszcze nie miałem czasu przeczytać - ale chciałbym to kiedyś zrobić.

Opisuję dalej polską wersję, do angielskiej jednak także warto zajrzeć, są tam min. dostępne zadania z olimpiad i konkursów międzynarodowych.

Rzeczywistość - jak na razie - bardzo ciekawie zweryfikowała te marzenia.

Tłumaczenia moje, nie wszystkie udane (propozycje, jak je wygładzić, będą mile widziane).

Pomysł, jak pomysł. Nie byłem pewien, czy ktoś się nabierze, ale rzecz zahaczałaby o sprawy, o których tu piszę (VPS-y, usługi hostingowe, aplikacje sieciowe), które mnie interesują (cloud computing, nowe trendy budowy i serwowania aplikacji) i które mnie martwią (o nich za chwilę).

Artykułu w tej formie jednak nie będzie.

Sposobów na to jest kilka. Niektóre działają także, gdy na domowej maszynie mamy Windows.

Osoby, które doskonale wiedzą, co to jest Vmware czy KVM, może zainteresować fragment dotyczący tworzenia obrazu systemu.

Co to kogo w Polsce obchodzi?

Mnie obeszło. Trochę dlatego, że żyję z pisania oprogramowania dla banków (może nowy rynek się kroi?); trochę - ponieważ z wielkim zainteresowaniem obserwuję, jak zaczynają się w życiu spełniać wizje z książek s-f którymi zaczytywałem się kilkanaście lat temu (kilka z nich wspominałem niedawno).

Mind Bank ma działać w wirtualu. Rozliczać transakcje w nierealnym świecie Entropia Universe - gry MMORPG.

Dziś jest łatwo. Czasem jednak warto pokusić się o odrobinę dodatkowego wysiłku.

Bazy danych. Middleware. Serwery webowe, pocztowe, telekomunikacyjne. Języki programowania z całą swą otoczką. Frameworki. Duże i małe biblioteki pomocnicze. Cała warstwa systemowa i sieciowa. I wiele wiele innych... A przecież jeszcze narzędzia developerskie, od IDE i kompilatorów po programy graficzne i wspierające pracę w grupie.

Dwie krótkie opowiastki wskazujące rzadko zauważany słaby punkt.

By artykuł nie był czysto techniczną notką, jeden z rozdziałów poświęcam jeszcze jednej metodzie robienia notatek i list rzeczy do zrobienia.

Pierwszy: PostRank ogłosił dzisiaj wprowadzenie obsługi (tj. uwzględnianie w rankingu artykułów) kilku nowych serwisów - a jednym z nich jest blip.pl. Obietnice uwzględniania narodowych serwisów zaczynają mieć więc pokrycie (ciekawe, czy miał tu jakieś znaczenie mój luźny komentarz na grupie supportowej).

Sam blipa nie używam, więc nie przetestuję, ale jeśli ktoś blipnie któryś z moich najnowszych artykułów, można będzie sprawdzić, czy się odpowiedni numerek pojawi.

Drugi dotyczy dyskutowanej w komentarzach sprawy czytników - rozszerzeń Firefoksa.

Będzie o tyle nietypowo, że nie piszę tu wprowadzenia co to jest RSS, a raczej opisuję narzędzia przydatne przy intensywnym czytaniu z wielu źródeł, od natywnych czytników, przez aplikacje przeglądarkowe, po wybrane usługi pomocnicze.

Opisuję niżej konwencję dobrze dopasowaną do pracy z użyciem wirtualnych środowisk pythona oraz SetupTools. Pasuje ona także do PyDev, czyli modułu pythonowego dla Eclipse. Zbieram tu techniki podejrzane w różnych cudzych bibliotekach, w sporej części opisane w książce Tereka Ziade.

Firma SitePoint prowadzi - dzisiaj i jutro - akcję pięć książek w formacie PDF za cenę jednej (czyli pięć książek za $29.95), z przeznaczeniem zysków na wsparcie ofiar pożarów w Australii. W ofercie są między innymi wartościowe książki o HTML, CSS, JavaSkrypcie i o projektowaniu wizualnym stron webowych.

Polecam głównie frontendowe książki z ich oferty, ludzie z SitePointa naprawdę się znają na projektowaniu stron internetowych. Czytałem kiedyś tą książeczkę o projektowaniu i było to jedno z lepszych wprowadzeń typu jak zrobić coś, co w miarę sensownie wygląda (ładnie etapowo przedstawiony przebieg realizacji projektu strony), czytuję też SitePointowe blogi i znajduję tam sporo wartościowych informacji.

Mój blog kandyduje w kategorii blogów informatycznych (jest na początku drugiej strony kandydatur) i można na niego zagłosować klikając ten link (wymaga to podania adresu mailowego i kliknięcia w otrzymany pocztą link potwierdzający).

Dla ułatwienia decyzji - krótkie podsumowanie. O czym pisałem w zeszłym roku, co było popularne, co ważne dla mnie osobiście, co nieudane, co mnie zaskoczyło.

Zgodziłem się na migrację konta Feedburnera do Google.

Zacznę od dokładniejszego opisu jak się używa programów opartych o metodę SuperMemo, potem trochę moich wrażeń po miesiącu używania Mnemosyne i kilka notek o innych aplikacjach.

Tym razem jest to mniej uporządkowany spis rozmaitości, od dyskusji o liczbie obsługiwanych połączeń, po wzmianki o różnych ciekawych modułach.

Spora część poniższych informacji wykracza poza ramy cyklu Konfigurujemy VPS, przy stawianiu małego serwisu albo bloga większość tego artykułu można swobodnie pominąć.

Wierzę w metodę SuperMemo, stary DOSowy program pomógł mi trochę w czasach studenckich i mam ochotę do utrwalania wiedzy w ten sposób wrócić. Niestety bardzo nie podoba mi się aktualna inkarnacja tej aplikacji (a także kilka poprzednich).

Parę dni temu przypomniałem sobie o SuperMemo po raz kolejny, po raz kolejny mi się nie udało go skutecznie uruchomić pod Linuksem i pomyślałem o alternatywach.

W tym artykule:

• krótkie przypomnienie, o co chodzi w SuperMemo,
• namiary na programy, które mogą je zastąpić (testowane pod Linuksem, ale działają także pod Windows),
• opis, jak zdołałem wyeksportować sobie Advanced English Speed Up! oraz Advanced English Proficiency zachowując użycie plików dźwiękowych (podejście może się nadać także dla innych baz SuperMemo).

Uwaga: ostatni krok wymaga posiadania tych (lub innych) baz. Ja swoje kupiłem.

Codzienna informatyka wygląda trochę inaczej. Kluczowe są umiejętnosci architektoniczne - od zaplanowania złożonego systemu jako całości, po organizowanie kodu tak by był czytelny, rozszerzalny i reużywalny - i organizacyjne. Waży dobra znajomość konkretnych języków, bibliotek i narzędzi. Znaczy profil psychologiczny - od pomysłowości, po umiejętność kooperacji. Przydaje się umiejętność zrozumiałego pisania tekstów, a nawet zmysł estetyczny.

Za to okazje do pisania nietrywialnych algorytmów są - rzadkie. Niemal wszystko, co potrzebne, da się znaleźć i użyć w gotowej formie.

Tym bardziej chce się czasem sprawdzić, czy jeszcze w ogóle to potrafię.

Poniżej omówienie funkcjonalności oraz krótka instrukcja.

Ale nie lubię składać życzeń.

Czas na wstępny bilans.

Skonfiguruję sobie OpenId dla własnej domeny. Innymi słowy, będę się logował jako http://mekk.waw.pl, a nie jako http://mekk.openid.com czy http://me.yahoo.com/mekk.

Przy tym faktyczną autoryzację deleguję do MyOpenId - ale będę mógł ją w dowolnym momencie wymienić na coś innego (nie tracąc kont pozakładanych wcześniej).

• monitorowanie logów,
• zarządzanie zawartością /etc/

Screencast (przy okazji kolejna ilustracja do artykułu o robieniu screencastów):

Nie mam tu jednoznacznej opinii. Na notatniku większość artykułów jest czysto techniczna, choć bardziej osobiste też się trafiają. W każdym razie - czuję sympatię do treści, w których widać osobę autora.

Dlatego pozwolę sobie zarekomendować najciekawszy polski blog sportowy.

  PID USER      PR  NI  VIRT  RES  SHR S %CPU %MEM    TIME+  COMMAND     
26990 marcink   20   0  593m 206m  26m S    3 23.6   0:23.89 firefox     

Hmm. Opisuję jak na dwustu megabajtach budować całkiem rozbudowane serwisy, a na desktopie tyle pożera durna przeglądarka - zanim jeszcze zaczęła cokolwiek robić..

Stosując na doczepkę zasadę lekarzu lecz sam siebie do poprzedniego artykułu, przeszedłem się przez poinstalowane rozszerzenia - wyłączając je po kolei i obserwując konsekwencje.

To za duże ryzyko!

Tak, to prawda. To byłoby ryzyko. Dodatek miałby manipulować stronami o prawdziwych pieniądzach? A co, jeśli kradłby informacje, numery kont albo hasła. Albo manipulował danymi przelewów?

Takie samo ryzyko ponosisz instalując SmTuning. Albo wspominane Better Gmail.