Już pierwszego wieczora pojawił się problem: włożyłem kartę SD, włączyłem telefon i … musiałem bardzo solennie przepraszać małżonkę za rozbudzenie jej ze snu. Jazgotliwy łomot odgrywany po uruchomieniu postawiłby na nogi głuchego. Gdy nazajutrz okazało się jeszcze, że telefon potrafi go wydać sam z siebie w nieoczekiwanym momencie – np. resetując się gdy zbraknie mu z jakiegoś powodu pamięci – a słodka melodia nie jest w żaden sposób konfigurowalna, stało się jasne, że muszę coś zrobić.

Czymś okazało się zrootowanie telefonu (Silent Boot działał bardzo kapryśnie). A poniższy artykuł jest o tym, jak zrobić to wiedząc, co właściwie się robi i szczególnie niczym nie ryzykując.

Artykuł piszę głównie po to, by zareklamować inicjatywę i zwrócić uwagę na cykle rozpoczynające się w styczniu przyszłego roku, ale najpierw krótko przedstawię, jak cała rzecz wygląda w praktyce.

Dzisiaj spróbuję spokojniej napisać co mi się w Unity podoba, a co mnie razi.

Przywykłem do uruchamiania programów przez Win i fragment nazwy (w sumie jest to rozwiązanie bardzo podobne do Synapse czy Gnome-Do, acz trochę mniej funkcjonalne i przesadnie przeładowane graficznie, w porównaniu ze zwykłym menu – postęp). Znalazłem parę kluczowych apletów/pluginów/whatever do umieszczenia w górnym panelu (choćby monitor zasobów). Udało mi się odtworzyć parę ważnych skrótów klawiszowych Compiza.

Staram się przy tym podchodzić systematycznie, tj. nie tylko gram, ale też analizuję rozegrane partie i próbuję wyciągać z nich jakieś wnioski. Na specjalny rozwój umiejętności w moim wieku trudno już liczyć ale zawsze ciekawie jest zrozumieć gdzie i co podstawiłem a także zderzyć swoje przemyślenia robione w trakcie gry z oceną programu szachowego.

Najważniejszą (dla czytelników) konsekwencją zmiany jest przeniesienie komentarzy na Disqus. Daje to nieco nowych możliwości, min. osoby, które się do Disqusa zalogują, mogą edytować swoje komentarze, przeglądać ich historię i ustawiać różne notyfikacje a nie wydaje się mieć większych użytkowych wad. Stare komentarze zostały przeniesione, jeśli autor któregoś z nich nie jest z tego zadowolony, proszę o wiadomość.

Książka jak książka ale przy okazji pojawił się dodatkowy argument za brakiem DRM.

Sony PRS-650 jest bezpośrednim następcą Sony PRS-600. Nie jest to najnowszy czytnik Sony – najnowszym jest Sony PRS-T1 – ale z paru przyczyn stanowi dziś bezpieczniejszy zakup, przynajmniej dla mnie.